OKULA GİTMEK İSTEMİYORUM

Bütün ebeveynlerin özellikle okulların açıldığı ilk hafta en korktuğu cümlelerden biridir; “anne baba, okula gitmek istemiyorum”. Eğer çocuğunuzun okula ilk adım atışı aynı zamanda sizden ilk uzun süreli ayrılığı olacak ise buna tepki vermesini bir noktaya kadar doğal karşılayabiliriz. Önemli olan bunun okula uyum sağlama problemi mi yoksa sadece bir alışma süreci mi olduğunu iyi ayırt etmek.

Alışma süreci genelde bir hafta ile on gün arasında tamamlanır ve çocuk artık okulda öğretmeni ve arkadaşlarıyla olumlu ilişkiler kurarak, kendini güvende hisseder. Bunun sayesinde okula giderken ebeveynden ayrılma problemi, ya da okuldayken ağlayıp eve dönme isteklerinde bulunmaz. Ama eğer çocuğunuzda okula uyum problemi varsa bu süreç uzun sürer. Çocuğunuz sizden ayrılmak istemez, ağlayarak zorluk çıkartır, okulda öğretmeni ve arkadaşlarıyla iletişime geçmez, onlarla oyunlara katılmak istemez, mutsuz bir ifadeyle okulda dolaşır, size öğretmenini ve okulu kötüler, okul malzemelerini sürekli evde unutur ya da eve gelirken okulda bırakır, ödev yapmak istemez, okula gideceği zaman fiziksel bir rahatsızlık baş gösterir ( mide ağrıması, bulantı, baş ağrısı gibi).

Eğer buna benzer durumlar söz konusu ise sorunun nedeninin bulunması ve çözümü için geç kalınmadan mutlaka bir uzmana danışılması gerekmektedir.

Bu test sonucunda çocukların zihinsel, fizyolojik ve psikolojik yapısı değerlendirilir. Bu değerlendirme bize çocuğunuzun okul için gereken olgunluğa ne ölçüde hazır olduğu ve düzeyi ile ilgili bilgi verir.

Testin içeriğinde; Kelime Anlama, Cümleler, Genel Bilgi, Eşleştirme, Sayılar, Kopya Etme gibi 6 alt test vardır. Bu testler, çocuğun hangi alanlarda başarılı ya da hangi alanlarda eksik olduğunu görmemizi sağlar. Böylece, çocuğun birinci sınıfa başlamadan önce eğer desteklenmesi, geliştirilmesi gereken yönleri  varsa  aileler ve öğretmenleri bilgi sahibi olmuş olur.

 
Özgüveni eksik ve partnerini kendinden daha üstün gören kişilerde rastladığımız bu sorunun kökenlerine baktığımızda ise ilk çocukluk dönemimde anne ve çocuk arasında kurulan güvenli bağ ve güvensiz bağ ile ilişkili olduğunu görmekteyiz. Bu dönemde sağlam güven bağları geliştirip, annenin her ne koşul olursa olsun kendisini seveceğine ve terk etmeyeceğine inanan çocuk yetişkinlik döneminde daha bağımsız ilişkiler yaşar.

Tersi durumda ise bağımlı kişilik oluşur, sosyal hayattan kopuk bir şekilde sadece partnerine odaklı yaşar. Ve herhangi bir ayrılığın acısını çok daha fazla yaşarlar. Bunun ileri boyutları bağımlı kişilik bozukluklarında görülür.

İŞ YERİNDEKİ PSİKOLOJİK TACİZ-MOBBİNG

Mobbing, bir kişinin çalıştığı yerde maruz kaldığı psikolojik tacizdir.

Bu tacizin temel nedeni kişiyi bezdirip işten çıkmasını ya da attırılmasını sağlamaktır. Maalesef iş yeri tacizlerinin oranı ne kadar fazla olsa da henüz bu konu ile ilgili farkındalık ve yaptırım yeteri düzeyde gelişmemiştir. Öncelikle bireylerin iş yerinde yaşadıkları şeyin bir mobbing mi yoksa iş yeri ortamının doğal çatışması mı olduğunu ayırt etmesi gerekiyor.

Mobbing söz konusu olduğunda mantıksız şekilde özgüveni zedeleyecek oranda eleştiriler, alayalar, arkadan konuşmalar söz konusudur. Birey iş yerindeki sosyallikten izole edilmiş, dışlanmıştır. Yapması gereken işler yerine niteliğinin altında angarya işler yüklenir ve asıl işini yapamaz hale getirilir. Kişi hem bedensel hem psikolojik olarak tükendiğini hisseder. Eğer bu durumlar planlı bir şekilde oluşturulup kişi buna sürekli maruz kalıyorsa aklında ben bir mobbingzede miyim diye soru işareti oluşmalı.Mobbing kişilerin psikolojisini çok olumsuz etkiler.

Mobbing sinyalleri alındığında bu zorlu sürecin doğru işlemesi, daha rahat atlatılması ve kişinin bu durumla nasıl başa çıkabileceği konusunda farkındalık kazanması için psikolog desteği alması önemlidir.

Sabah Gazetesi için konuyla ilgili yazım

Öteki bizim dışımızdaki her bireydir; annemiz, babamız, çocuğumuz, kardeşimiz, komşumuz, patronumuz, arkadaşımız, sevgilimiz, eşimiz, bakkalımız, sokaktaki insan….vs. Yaşamımız için temel teşkil ve oldukça kritik olan bir “öteki” ilişkisi de kadın erkek ilişkisidir. Ötekilik her ne kadar ayrışmışlığı, farklılığı da çağrıştırsa kadın erkek ilişkisinin birbirini tamamlama boyutu da vardır. Hem bu kadar ayrı olan hem de kendini tam hissetmek için diğer yarıya ihtiyaç duyulan bu ilişki boyutunda zaman zaman desteğe ihtiyaç duyulabilir.

İlişki danışmanlığında esas alınan nokta tarafların ihtiyaçlarını, karşı taraftan beklentilerini ortaya çıkarıp, doyumsal bir ilişki yaşanması için gerekli mekanizmaların oluşmasını sağlamaktır.

NE ÇOCUK NE YETİŞKİN

Ergenlik dönemi çocukluktan yetişkinliğe geçiş dönemidir. Bir geçiş dönemi olduğu için ne tam olarak çocuk özelliklerini taşıyan ne de tam olarak yetişkin diyebileceğimiz bir birey vardır karşımızda. Kendi kişiliğini oluşturmaya çalışan, ben kimim sorgulamasını yapan, bir yandan bağımsızlık arzusu içinde olup bir yandan da ebeveynlerinin desteğine ihtiyaç duyan ergen için bu dönem bir değişim dönemidir.

Fiziksel değişimlere eşlik eden ruhsal ve sosyal değişimlere adapte olmaya çalışmak zorlayıcı bir süreç olabilir. Bu dönemde içe kapanma, okul başarısında düşme, kendini beğenmeme, ebeveynlerini beğenmeme, yanlış arkadaşlıklar kurma, aile ile iletişimin bozulması gibi sorunlar görülebilir.

Profesyonel destek almak aileleri nasıl davranmaları gerektiği konusunda yönlendirici ve bilgilendirici olması , ergene bu geçiş döneminde ışık tutması açısından yararlıdır.

KİMSE BENİ ANLAMIYOR

Ergenlik döneminin fırtınalı geçmesinin en büyük sebeplerinden biri iletişim kopukluğudur. Ne ergen kendisinin anlaşıldığını düşünür ne de ebeveynler. Ergeni dinlediğimizde onun şikayeti kimsenin onu anlamadığı, anlayış göstermediği, anne babanın da şikayeti ergenin çok düşüncesiz davrandığı, onların iyi niyetlerini anlamadığıdır. Peki herkesin ortak bir amacı varsa, her iki taraf da birilerinin onları anlamasını istiyorsa bu iletişim bozukluğu nereden kaynaklanıyor ?

Sorun karşımızdakine yaklaşım tarzımız ve iletişim engellerimiz.

Emir verme, tehdit etme, sık sık öğütsel konuşmalar yapma, yargılama, suçlama, sürekli eleştirme yada tam tersine sürekli övme, alaycı tavırla yaklaşma gibi iletişim engelleri çözüm odaklı konuşmaları engeller, karşımızdakini kızdırır ve savunmaya geçirir. İletişimi bir güç savaşı haline dönüştürmek ne sizin ne de karşınızdakinin işine yarar, çünkü bu savaşın bir kazananı yoktur.

DİKKAT! : ŞU ANDA ÇOCUĞUNUZUN KİŞİLİĞİNİ OLUŞTURMAKTASINIZ

Yetişkinlik dönemindeki davranış şekillerimizin, duygularımızı ifade ediş tarzımızın, tercihlerimizin, kararlarımızın, hatta eş seçiminde göz önünde bulundurduğumuz kriterlerin bile çoğunun daha biz çocukken oluşmaya başladığını biliyor muydunuz?

Özellikle 0-5 yaş arasında çocukların içinde bulunduğu aile ortamı, çocuğun anne ile emzirilme döneminden itibaren kurduğu bağ, anne babaların çocuğa karşı tutumları, yaşanan travmalar kalıcı izler bırakabiliyor. Yetişkinlik dönemine ulaşmadan henüz bir çocuk ya da ergenken psikolojik ve davranışsal problem olarak ortaya çıkan sinyalleri ailelerin iyi algılaması ve bu konuda psikologlardan destek alması sorunun büyümeden çözümünü sağlaması açısından önemlidir.

Anne babaların şunu unutmaması gerekiyor; çocuk yetiştirirken yapılan hatalar çoğunlukla bilinçli değildir, bu yüzden suçluluk hissine kapılmayın. Geç kaldım diye düşünmeyin. Asıl geç kalmak sorunu görmezden gelmeye devam etmektir. Eğer çözemediğiniz bir problem varsa en kısa zamanda destek alın. Bilinçlenip problemler daha oluşmadan önleyici tedbirler almak problem oluştuktan sonra uğraşmaktan çok daha kolaydır. Bu yüzden çocuğunuzun yapısı ve kendi tutumlarınızın çocuğun psikolojisine etkisiyle ilgili püf noktalar hakkında uzmanlardan bilgi alın.